ارسال نظر

  • اشتباهات ملاصدرا با اینکه مرد بزرگی بود
    که متاسفانه عقایدی درباره خداوند را در کتابهایش نوشته که آن خداشناسی که پیغمبر خدا و اهل البیتش(علیهم السلام)طبق قرآن به ما فرمودند نیست
    برای مثال ملاصدرا چنین نوشته:
    لیس فی دارالوجود غیره دیار، و کل ما یترائی فی عالم الوجود أنه غیر الواجب المعبود فانما هو ... فی الحقیقة عین ذاته
    در دار وجود کسی جز او نیست و هر چه در عالم وجود غیر از واجب معبود جلوه می‌کند ... در حقیقت عین ذات خداوند است.
    اسفار 2/292
    رجعت العلیة و الافاضة إلی تطور المبدأ الاول بأطواره:
    معنای علیت و افاضه خداوند به این باز می‌گردد که خودِ او به صورت‌های مختلف و گوناگون در می‌آید.
    مشاعر/ 541- اسفار 6/110
    مولوی صاحب مثنوی(لعنة الله علیه) نیز که درباره خدا ادعا کرده:
    (سوی کل خود رو ای جزو خدا... از خودی بگذر زمانی با خود آ)
    (آنان که طلبکار خدایید خدایید... بیرون ز شما نیست شمایید شمایید)
    (ذاتید و صفاتید گهی عرش و گهی فرش.. در عین بقایید و منزه ز فنایید)
    <<مخلوق ذات و صفات خداست!! یعنی خدا همان مخلوق است و مخلوق همان خداست و از جنس یکدیگرند>>
    (هر لحظه به شکلی بت عیار(خدا) در آمد .. هر دم به لباس دگر آن یار در آمد)
    در حالیکه پیغمبر خدا و اهل البیت(علیهم السلام)طبق قرآن؛
    خداوند را متفاوت از مخلوقاتش معرفی کردند که بدون اجزاء و بلاتغییر است و هیچگونه شباهتی به مخلوقاتش ندارد
    امام رضا(علیه السلام) متفاوت بودن خدا از خلقش را این گونه بیان می‌فرمایند:

    [ و انه شیئ بخلاف الاشیاء — و او چیزی است برخلاف اشیاء ] عیون الاخبار ج 1 ص 266
    و اعتقاد به این که خداوند از خلقش جدا است اما نه جدایی مکانی بلکه جدایی ذات و سنخیت وجود، آنقدر اهمیت دارد که امیرالمؤمنین تمام توحید پروردگار را در آن می داند. امیرالمؤمنین(علیه السلام) می‌فرمایند:

    [ دلیله آیاته. و وجوده اثباته. و معرفته توحیده. و توحیده تمییزه من خلقه. و حکم التمییز بینونه صفه لا بینونه عزله. انه رب خالق غیر مربوب مخلوق. کل ما تصور فهو بخلافه — دلیل خدا آیات اوست. و وجود او اثبات اوست. و معرفت او توحید او است. و توحید او جدایی او از خلقش است. و حکم جدایی او جدایی صفتی است نه جدایی عزلی. همانا او پروردگار و خالق است و مربوب و مخلوق نیست. هر چیزی که بتوان تصورش کرد به خلاف خدا است. ]
    و نیز در جای دیگر می‌فرماید:

    [ از اشیا جدا است ولی نه به اختلاف مکان. ] التوحید ص 73
    امیرالمومنین علی علیه السلام :
    هو الذی لم یتفاوت فی ذاته، و لم یتبعض بتجزئة‌ العدد فی کماله. (امیرالمؤمنین علیه السلام).(1)
    او آن است که در ذاتش اجزای گوناگون وجود ندارد، ‌و کمالش تجزیه عددی و شمارشی نمی‌پذیرد.
    و من جزأه فقد جهله. (امیرالمؤمنین علیه السلام).(2)
    و هر کس دارای اجزایش بداند او را نشناخته است.
    و من جزأه فقد و صفه، ‌و من وصفه فقد ألحد فیه. (امیرالمؤمنین علیه السلام).(3)
    و هر کس او را دارای اجزا بداند موصوفش دانسته، ‌و هر کس او را وصف کند نسبت به او الحاد ورزیده است.
    ما تصوّر فهو بخلافه. (امیرالمؤمنین علیه السلام).(4)
    هر چه در تصور آید، ‌خداوند بر خلاف آن است
    1) کافی، ‌8/18؛ التوحید، ‌73؛ بحارالانوار، 4/221.
    2) نهج البلاغه، ‌خطبه اول.
    3) التوحید، 34؛ ‌عیون الاخبار، ‌149/1؛ تحف العقول، 161؛ بحارالانوار، 4/229.
    4) بحارالانوار، ‌4/253؛ ‌احتجاج، ‌1/198.