نماهنک «بر همان عهد»


قضیه‌ی مسجد گوهرشاد چرا به وجود آمد؟‌ مرحوم حاج آقا حسین قمی در مسئله‌ی کشف حجاب از مشهد به تهران می‌رود تا با رضا شاه صحبت کند. گفته بود می‌روم و به او می‌گویم؛ اگر گوش کرد که هیچ، اگر گوش نکرد همانجا خودم خفه‌اش می‌کنم. به تهران رفت و نتوانست رضاخان را ملاقات کند و بعد هم از آنجا به عراق تبعید شد.
تیرماه ۱۳۱۴ علمای مشهد در حمایت از حاج آقا حسین در مسجد گوهرشاد تجمع کردند. اصل اجتماع علما در کشیک‌خانه‌ی مسجد گوهرشاد که بعد منجر به اجتماع مردم شد، برای این بود.
مامورین حکومتی رضاخان با حمله به متحصنین یک فاجعه‌ی تاریخی رقم زدند و ۱۶۰۰ نفر از مردم در این واقعه کشته و زخمی شدند. فاجعه‌ای که در مشهد برای دفاع از حجاب اتفاق افتاد.


+ 
9

- 
0

عرض x طول

دکمه اشتراک گذاري تلگرام ارسال ويدئو در تلگرام

ارسال نظر
نظرات
(برای مشاهده نظرات کلیک کنید)
  • أَیُّهَا النَّبِىُّ قُل لاَِّزْوَاجِکَ وَبَنَاتِکَ وَنِسَآءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِن جَلاَبِیبِهِنَّ ذَلِکَ أَدْنَى‏ أَن یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَکَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِیماً

    ترجمه
    اى پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: روسرى‏ هاى بلند بر خود بیفکنند، این (عمل) مناسب ‏تر است، تا (به عفّت و پاکدامنى) شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند، و خداوند آمرزنده مهربان است.

    «جلابیب» جمع «جِلباب»، به معناى مقنعه‏ اى است که سر و گردن را بپوشاند، و یا پارچه بلندى که تمام بدن و سر و گردن را مى‏ پوشاند.
    در آیات گذشته سخن از اذیّت و آزار مؤمنان به دست منافقان بود. این آیه مى ‏فرماید: براى آنکه زنان مؤمن مورد آزار افراد هرزه قرار نگیرند، به گونه ‏اى خود را بپوشانند که زمینه اى براى بى‏حرمتى آنان فراهم نشود.
    بر اساس این آیه، نوعى روسرى مورد استفاده‏ زنان آن زمان بوده، لیکن زنان در پوشاندن خود از نامحرم دقّت نمى‏ کرده ‏اند. لذا سفارش این آیه، نزدیک کردن جِلباب به خود است، نه اصل جلباب که امرى مرسوم بوده است.
    این آیه که فرمان حجاب مى ‏دهد، با تهدید مطرح نشده بلکه فلسفه‏ حجاب را چنین تبین مى ‏کند: زنان و دختران، اگر بخواهند از متلک‏ها، تهمت‏ها، تهاجم‏ها و تهدیدهاى افراد آلوده و هرزه در امان باشند باید خود را بپوشانند.
    آفات بى‏ حجابى‏
    ۱. رونق گرفتن چشم چرانى و هوس‌بازى.
    ۲. توسعه‏ى فساد و فحشا.
    ۳. سوء قصد و تجاوز به عنف.
    ۴. باردارى‏هاى نامشروع و سقط جنین.
    ۵. پیدایش امراض روانى و مقاربتى.
    ۶. خودکشى و فرار از خانه در اثر آبروریزى.
    ۷. بى مهرى مردان چشم چران نسبت به همسران خود.
    ۸. بالا رفتن آمار طلاق و تضعیف روابط خانوادگى.
    ۹. رقابت در تجمّلات.